فیلمی از موشی پروداکشن ترجمه از یاشار یشمی گروهِ ترجمه‌ی MR‪.‬Potato telegeram.me/@pureCinema
شابیزکِ حزن ‫[تراژدیِ شابیزک‫]
براساسِ کتابِ جادوگر نوشته‌ی جولز میشله
دانستنِ اطلاعاتِ سطحی‌ای پیرامونِ گیاهِ شابیزک برای درک این فیلم و فضای هنریِ آن اهمیت بسزایی دارد
شابیزک گیاهی است سمی که میوه‌های بنفش و تیره دارد‫.‫‫
از آتروپینِ آن برای تولیدِ موادِ مخدر استفاده می‌شود‫.‫‫
بلادونا در زبان ایتالیایی به معنای زن زیبا چهره است‫. زنان ایتالیایی از این گیاه جهت آرایش و زیبایی چشم بهره می‌بردند‫.‬ باور شایع بر این بوده است که شابیزک گیاهی است که جادوگران از آن استفاده می‌کنند‫. ساختارِ رشد و هم‌چنین ظاهرِ این گیاه موجبِ پیوند یافتنِ آن با سکچوالیته و مادینگی بوده است‫.
ساختارِ فیلمِ حاضر پیونددادنِ تمامِ ویژگی‌های فولکلورِ شابیزک با حزن در یک ساختارِ هنری است
حتمن پیش از دیدنِ این فیلم در اینترنت جست و جو کنید و شمایلِ شابیزک را ببینید
درونِ آینه‌ی رنگ‌پریده شعر از CHINATSU NAKAYAMA
آهنگ‌سازی از MASAHIKO SATOH اجرا توسطِ CHINATSU NAKAYAMA
شابیزکِ حزن شعر از YU AKU
آهنگ‌سازی از ASEI KOBAYASHI تنظیم توسط MAKOTO KAWAGUCHI
اجرا توسطِ MAYUMI TACHIBANA
دوبلورِ ژانه AIKO NAGAYAMA
دوبلورِ راوی: CHINATSU NAKAYAMA
دوبلورِ دیگر شخصیت‌ها MASAYA TAKAHASHI MASAKANE YONEKURA
دانلودِ بهترین آثارِ سینمایِ هنری در کانالِ زیر‫: telegram.me/pureCinema
کارگردان EIICHI YAMAMOTO ترجمه از یاشارِ یشمی گروه ترجمه‌ی Mr.Potato
یکی بود یکی نبود‫…
یک مردِ مهربان و یک زنِ زیبا‫…
در عشقِ یکدیگر فروغلتیدند‫.
ژان و ژانه
زیرِ سقفِ کبودِ نیکبختی می‌رقصیدند و‫…
لبخندِ خدا بدرقه‌ی راهشان بود‫.
سرمست از خوشی
ژان و ژانه
با یکدیگر، برای همیشه
لبخندِ خدا بدرقه‌ی راهشان بود‫.
همراه با هم، برای همیشه‫…
امید ان [بود] که تا ابد خوش و خرم زندگی کنند‫
اما داستانِ ما تازه به شروعِ خودش رسیده است‫.
حضرتِ والا‫،
امروز رعیت‌های وفادارِ شما‫، ژان و ژانه
بر اساسِ شرعِ مقدسِ ازدواج به هم‌سریِ یک‌دیگر درآمدند‫.
در گرامی‌داشت و پای‌داشتِ سنت‌ها‫، ژان به بارگاهِ شما آمده تا‫…
مراتبِ سرسپاریِ خودش به شما را اظهار نماید‫.
حضرتِ والا، خواهشمند است که در عوضِ اذنِ ازدواجِ ژانه، مبلغِ پیش‌کشِ منو قبول فرمایید‫.
ما گاوِ شیرده‌مون رو فروختیم تا این مبلغ رو فراهم کنیم‫.
چند گاوِ شیرده رو فروختید؟
یکی. ما فقط یکی داشتیم‫.
ده گاو‫.
حضرتِ والا به تو دستور می‌دهند که مبلغِ ده گاو را به عنوانِ خراجِ ژانه پرداخت کنی‫.
چه؟‌التماستان را می‌کنم‫… ما فقیرتر از این حرف‌ها هستیم که مبلغِ ده گاو رو پرداخت کنیم‫.
حضرتِ والا! بر ما رحم کنید!
آیا این دخترک باکره‌ای است لمس نشده؟
به روحم قسم می‌خورم که این ازدواج، ازدواجی عفیفانه بوده‫.
ژانه هیچ‌گاه عملی ناشایست انجام نداده است‫.
دختری است باوقار و سخت‌کوش‫…
وی افتخار و سربلندیِ روستایِ ماست‫.
فرزندم، آیا عاشق این مرد هستی؟
بله علیا حضرت‫!
و تو ای مرد، آیا عاشقِ او هستی؟‌
آری‫!
همگی گوش دهید،زمانی که عالیجناب کارِ خودشان را انجام دادند‫، آن‌گاه هر کدام از شما از این دختر بهره‌ها خواهید برد‫!
بیا فراموش کنیم که چه اتفاقی افتاد زندگیِ ما از الان آغاز شده
چه چیزی است که سوسو می‌زند؟
در آینه‌ی رنگ‌پریده؟
نه اشکی‫…
نه آهی‫…
جز آشغال‌های ناپدید‌شده‌ی فردا‫.
یا حتی می‌‌تواند‫…
بدنِ لختِ یک زن باشد‫.
این زوزه از برای چیست؟
در افولِ آفتابِ تیره؟
نه آوازِ بادِ شبانگاهانی‫…
نه بانگِ خروسی‫…
تنها غژغژِ لولایِ امیدی زنگ زده‫.
یا حتی می‌تواند‫…
ناله‌ی زنی آزرده باشد‫.
نگران مباش‫.
بنگر که چقدر فرسوده و خسته است‫.
بیدارش نکن‫.
تو کی هستی؟‌ از کجا اومدی؟
تو مرا خواندی‫!
من؟
بی هیچ شکی صدایش را شنیدم‫…
صدایِ روحِ تو که فریاد می‌کشید‫:
‫«‫‫‫من قدرت ‫می‌خوام، کسی به من کمک کنه.»
و صد البته‫…
‫«اگر کسی منو نجات بده…
هر چی دارم رو بهش می‌دم‫…
حتی‫ روحم ‫رو‫.‫»
تو شیطانی؟
من تو هستم‫.
قلقلکم می‌ده. بس کن‫!
بر‌ آنم که به تو قدرت عطا کنم‫‫! همان طور که خودت می‌خواستی‫.
موجودِ کوچولویی مثلِ تو‫!
خطای توست که من این‌چنین خرد و کوچکم‫!
خطایِ من؟
بلی‫.
من می‌توانم هر اندازه که تو بخواهی بزرگ و قدرت‌مند شوم‫.
همه‌چیز بسته به تو است‫.
تو خیلی گوگولی هستی‫.
داری می‌خندی‫‫!
خیلی خوبه که در نهایت تو رو خوش‌حال می‌بینم‫‫.
راس می‌گی‫.
من‫…
خندیدم‫.
فک می‌کردم که دیگه هیچ‌وقت نمی‌خندم‫.
می‌فهممت، ژانه‫!
من همیشه طرفِ تو بودم‫.
من همه چیز رو در بابِ‌ تو می‌دونم‫.
به تو گفتم که، من تو هستم‫.
بس کن‫!
تو داری…؟
کجا رفتی؟
ژانه‫، تو محکوم شدی به این وضعیت‫.
هر چیزی که می‌خوای رو درخواست کن‫… نگاهی به شوهرت بنداز، به ژان‫!
مردی است با حرارت و سخت‌کوش‫.
الان باید در بهترین حالتِ خودش باشه‫! اما ببین که همین الان هم داره از هم می‌پاشه‫.
احتمالن به زودی مریض می‌شه‫.
شاید حتی نتونه این زمستون رو دووم بیاره‫.
نه‫!
من هیچی نمی‌خوام‫!
من هیچی نیاز ندارم‫!
من فقط‫…
می‌خوام نجاتش بدم‫.
لطفن‫…
کمکم کن نجاتش بدم‫.
اوووم، حالا بهتر شد‫.
ژانه به شهر رفت تا نخ‌هاش رو بفروشه‫.
شهر در آن سال دوباره به قحطی افتاده بود‫،
اما پادشاه باز هم از مردم مالیات می‌گرفت‫.
یاس مردم را درهم‌کوفته‌بود‫‫، حتی ضعیف‌تر از آن بودند که گریه کنند‫.
تنها کسی که کار می‌کرد ژانه بود‫.
شهر‫.
نخ‌های ژانه به قیمتِ خوبی فروخته شد‫.
حتی کسی فکرِ چونه‌زدن رو هم نکرد‫.
شوهرِ ژانه یعنی ژان تنها کسی بود که می‌تونست‫…
از عهده‌ی مالیات‌های بالای پادشاه بربیاد‫.
شایعات کم‌کم پخش‌ می‌شدند‫: ژانه توسطِ شیطان تسخیر شده‫.
پادشاه ژانِ سرخوشی که همه‌ی مالیات‌هاش رو پرداخت کرده بود‫…
به مقامِ متصدیِ جمع‌آوری مالیات منصوب کرد‫.
ژانی که تا آن زمان روستاییِ فقیر و مسکینی بود‫…
اکنون یک مقامِ رسمی بود:‌ در کلاهی قرمز‫.
ژانه بابتِ موفقیتِ شوهرش خوش‌حال بود‫.
اما ژانه متوجه شد که روستایی‌ها تغییر کردن‫.
اکنون تا کمر خم می‌شن‫،
و وقتی ژان و ژانه رو می‌بینن مسیرشون رو عوض می‌کنن‫.
تاریکی سوزان است
تاریکی مرا می‌خواند واغوا می‌کند
تاریکیِ سوزان
فرورفته در آن‫…
مشتعلِ فروزان‫…
تاریکی سوزان است‫…
دور شو‫!
از من چی می‌خوای؟
تازه اولِ راه است‫.
در حقیقت نیز این واقعن آغازِ رنج و محنتِ ژانه بود‫.
جنگ شیوع یافت‫.
و جنگ گران بود‫.
اما بردن به منزله‌ی زمین‌ها [و ثروت] بیش‌تر بود‫.
من فردا به خطِ مقدم می‌رم و تو فقط همین‌ها رو برام جمع کردی؟
بله‫…
اما قول می‌دم که فردا‫…
احمق! با چنتا قطره که یه آسیاب به راه نمی‌افته‫!
اگه نتونی همه‌ی پول رو در عرضِ سه روز فراهم کنی دستور می‌دم که دارت بزنن‫.
اما والا حضرت‫… دیگه برای هیچ‌کس پولی نمونده‫!
به این مرد یاد بدید که مطیعِ فرامین باشه‫.
کاری کنید که بدنش یادش بمونه‫. دستِ چپش رو قطع کنید‫.
مرا فراخوندی؟
بله‫…
من به تو کمک می‌کنم‫.
می‌دانم که خواهانِ قدرتی‫.
تو بی‌رحمی‫!
اکنون برای منی‫
بدنت، روحت
دروغه‫!
روحِ من متعلق به ژان خواهد بود‫…
و هم‌چنین خدا‫.
تو ای زیبایِ ساده‌لوح‫.
هنوز در مقابلِ من مقاومت می‌کنی‫، حتی وقتی در زیرِ ترکه‌ی[آلت] من هستی‫!
شوهرت به مسیرِ تباهی درافتاده‫.
اکنون چه می‌خواهی انجام دهی؟
تو همین اکنون نیز در چنبره‌ی منی‫،
لکن خوشِ من بر آن است که خودت‫، با اختیارِ خودت، مرا بپذیری‫.
من نه فقط بدنت‫، که قلب و روحت را می‌خواهم‫.
در غیرِ این صورت او‫…
این بدنِ گوشتی، این بدنِ گوشتیِ فاسد شونده‫…
من این بدن رو به تو می‌دم‫…
فقط به شرطِ نجاتِ ژان‫.
اما نه روحم‫‫!
هیچ‌گاه روحم رو به تو تقدیم نخواهم کرد‫.
بسیار خب‫. کمی بیش تر برای آن صبرخواهم کرد‫.
چی شده؟ ژانه؟
ژانه لباسِ سبزش رو پوشید‫…
و مستقیم به شهر رفت‫.
می‌گفتند که سبز رنگِ قدرت است‫،
رنگِ شیطان‫.
ربا‌دهنده‌ی پیر و طماع‫…
کسی که حتی از قرض‌دادنِ پول به پادشاه هم سرباز زده بود‫…
نگاهی به ژانه انداخت و سر کیسه رو شل کرد‫.
البته بعدن غر‌هاش رو زد‫:
‫« آن زن توسطِ شیطان تسخیر شده بود‫»
در هر عصری مرد‌ها عاشقِ جنگ بوده‌اند‫.
پادشاه در رژه‌ای پر زرق و برق همراه با سرباز‌هایش و دهقانانِ مشمولِ خدمت خرامان به پیش می‌رفت‫.
زنان همواره آن‌هایی بودند که جا ماندند تا رنج بکشند‫.
مرد‌ها برای مدت زمانِ زیادی رفته بودند‫.
چند سال گذشت‫.
ژانه خودش به یک ربادهنده بدل شد‫‫…
و کنترلِ شهر رو به دست گرفت‫.
مردم از ژانه می‌ترسیدن و بهش احترام می‌ذاشتن‫. حتی بیش‌تر از بانوی پادشاه‫.
مردم با رویِ باز از ژانه فرمان‌برداری می‌کردن‫.
در این سرزمین و زمانی که پادشاه حضور ندارند چه کسی مسئول همه چیز است؟
من یا آن زنیکه؟
صد البته، شما‫!
من از تو نپرسیدم‫.
شما به حق عصبانی هستید، بانویِ من‫…
اما جنگ بدونِ کمک‌های او بیش از این‌ها به طول می‌انجامید‫…
شاید حتی چیزی هم برای خوردن نمی‌داشتیم‫…
سکوت کن‫!
اون جادوگر تقاصِ این کارهاش رو خواهد داد‫.
باری، با توجه به قیافه‌ی جدیدی که ژان پیدا کرده بود‫،
ژان اون روزهای زندگیش رو به نوشیدن می‌گذروند‫.
در همان ایام و به ناگهان‫، پادشاه از جنگ بازگشت‫.
زنان و مردان از یافتنِ دوباره‌ی یکدیگر مسرور گشتند‫.
بانو برای آن که ژانه را نبیند به ندرت از قصر خارج می‌شد‫.
اما در روزی خاص و برای گرامی‌داشتِ شوهرش به کلیسای میدانِ بازارِ شهر رفت‫.
ژانه هم آن‌جا بود‫.
قبلن این زن رو ندیده بودم‫‫.
حضرتِ من، چیز‌ها از وقتی که شما رفتید کاملن واژگون شده و تغییر کرده‫‫.
چطور؟
اون هرزه‌ی دهقان با شیطان رو هم ریخته‫.
شیطان؟
روستایی‌ها به این زن بیش‌ از هر کسِ دیگه احترام می‌ذارن‫‫.
حتی بیش‌ از شما‫.
این حرف واقعیت داره؟
آری‫.
عفریته‌ی شیطانی‫!
ژان‫! درو باز کن! عجله کن‫!
کمک کن‫!
ژان‫!
پس تو‫… نکشتیش‫!
بهتر از اون‌‫. ما اونو زنده رویِ چوب می‌سوزونیم‫.
این بهترین دارو برای جادوگراییه که با شیطان رو هم ریختن‫.
کفر بایست در همان عنفوانِ خودش سرکوب شود‫.
باری، چه می‌شود اگر ما بدنش را بسوزانیم‫…
و روحش برای شیطان باقی بماند؟
اگر ما بدنش را در بالایِ کوهِ تایندر [ آتش‌افروز] مشتعل کنیم‫…
و اگر روحش با تمامِ غرورِ متکبرانه‌اش از شعله‌ها جانِ سالم به در برد‫…
آن‌گاه و از آن رو که بدنش نابود شده است‫…
شیطان در روحش سکنی خواهد گزید‫…
و ما نندِ گدازه‌های آتش به اطراف پخش خواهد شد‫…
شما چه پیشنهاد می‌دهید؟
حضرتِ من‫، شما باید او را در یک سیاه‌چال به بند بکشید‫.
کلید‌هایش را نزدِ خویش نگاه دارد‫.
و سپس بر بدنش تازیانه فرود‌آورید‫.
تا آن زمانی که نورِ پروردگار روحش را روشن سازد‫.
تا زمانی که فروتنی به او آموخته شود‫.
بسیار عالی؛ همین پیشنهاد را پی می‌گیریم‫.
او را به نزدِ من بیاورید‫.
چه چیز است که در قضاوتی سیاه
سوزان و نورانی است؟
نه غمی‫…
نه ندامتی‫…
بل نیم‌رخِ فردی وامانده‫.
یا شاید هم‫…
خشمِ قدرِ یک زن‫.
چه چیز است که در‫…
گذرِ پژمرده‌ی زمان صبر می‌کند؟
نه یک زندگی‫…
نه یک گور‫…
بل سرابِ قلبی مرده‫.
یا شاید هم‫…
خونِ سرخ‌فامِ یک زن‫.
و تو در نهایت آمدی‫…
ای معشوقه‌ی من‫‫!
همگان بر تو خدو انداخته‌اند‫. و اکنون نیز شوهرت تو را طرد کرده است‫ .
و چه بس زمانی بود که من انتظارِ این لحظه را می‌کشیدم‫.
ژانه، از آن روزی که تو بدین دنیا پای گذاشتی‫…
تو دوستِ من بودی‫…
هم‌پیمانِ من‫.
سرنوشتِ تو و من به یکدیگر گره خورده است‫…
به خاطرِ قلبِ شریرت‫…
و فریبندگیِ اهریمنی‌ات‫…
این تو بودی که منو بدبخت کردی‫.
لمسم کردی… تهییجم کردی‫…
منو به این جهنم کشوندی‫.
دقیقن‫.
سگِ سیاهی منو گاز گرفت و اون سگ تو بودی‫!
دندونای نیشش منو درید‫!
خارِ تیزی گوشتِ تنم رو پاره کرد‫.
اون‌ها هم تو بودی‫‫.
اونا مثلِ آتیش سوختن‫.
صحیح است‫!
اما علاوه بر آن من همان کسی بودم که تو را نجات داد‫!
منو نجات داد؟
من هیچ نیازی به روح‌های ضعیفی ندارم که خودشان را بر روی پاهای من می‌اندازند و التماس می‌کنند‫.
عطشِ گرسنگیِ من برای ارواح‪…
در زیرِ وزنِ غریبِ یاس نابود شد‫…
مرا به لعنِ خدا واداشت‫؛ دیوانه‌ای برای انتقام‫ شدم.
روحِ تو تمامِ این راه را به خوبی پیمود‫!
وای، که تو چه بس زیبایی امروز‫.
حالتِ بدنت، جانَت‫…
این همان چیزی است که جرقه‌ای برای شهوتم می‌گردد و [آلتم را] برپا می‌دارد‫.
شیطان‫!
پس آن‌ها مرا صدا زدند‫.
اکنون! همسرم‫! بگو که چه می‌خواهی‫.
من به تو هر چیزی را عطا می‌کنم‫.
چه می‌خواهی انجام دهی‫؟
یه کارِ بد‫.
چه کاری؟
هر کاری… تا وقتی که بد باشه‫.
پاسخِ خوبی بود‫! این همان ژانه‌ای است که من خویِ او را داشتم‫.
اکنون ژانه، زهدانت را به من تقدیم کن‫. روحت را‫…
و بگیر آن‌چه که من بایست به تو دهم‫.
بهار آمد‫، حتی به سرزمین‌های وحشی، ویران و بی‌سکنه نیز آمد‫.
ژانه ناگهان فهمید که دیگر تنها نیست‫.
طبیعت آن‌جا بود‫.
تو بسی زیبایی ژانه‫!
چطور ممکنه‫! فک می‌کردم که به جهنم رفتم‫.
این‌جا جهنمه؟
من خودمو به شیطان تقدیم کردم‫. قاعدتن الان باید یه جادوگرِ پیر و پرچین و چروک شده باشم‫.
باید گیسو‌هام به خارزارِ مار‌های سمی و در هم پیچ‌خورده تبدیل شده باشه‫.
باید پوستم سبز شده باشه‫… مثلِ یک وزغ‫.
باید شعله‌های سیاه از رگ‌هام بزنه بیرون‫.
این [بدن] نمی‌تونه [بدنِ] من باشه‫. یکی داره منو فریب می‌ده‫.
من می‌خوام به یه زنِ ترسناک تبدیل بشم‫.
می‌خوام وقتی از خیابونا رد می‌شم‫…
مردم از سرِ ترسشون فرار کنن‫.
نمی‌خوام نفرت و خشم رو فراموش کنم‫.
چه کسی گفته است که خشم و نفرت زشت هستند؟‌
بسیار زیبا‌شده‌ای ژانه‫…
بله‫…
به مانندِ دختری جوان و در عشق‫…
درخشان‫!
تو حتی از خدا نیز زیباتری‫!
به روستا بازگردیم‫؛ یک بهارانِ غم‌افزای دیگر بر آن‌جا حاکم بود
ژان به زندگیِ دهقانیِ معمولی خودش بازگشته بود‫.
چیزی تغییر نکرده بود‫…
تا زمانی که سایه‌ای سیاه آرام آرام سراسرِ روستا را فراگرفت‫.
مرگِ سیاه[طاعون]‫‫. عفونت مرگ های زیادی را رقم زد‫.
میشل تو متوجه شدی‫!
تو کی هستی؟
ژانه، ژانه‌ی جادوگر‫.
ممم… ما کجاییم؟
خارج از این جهان‫.
الان داره یادم می‌آید‫.
گفتن من دیگه مرده‌ام و انداختنم توی قبرستون‫.
آخرین چیزی که یادم می‌آد این بود که زور می‌زدم تا بیام بیرون‫.
انتظار نداشتم که تو رو در عالمِ آخرت ببینم‫.
چی کار می‌کنی؟
این دواست‫.
دروغ‌گو! این یه گیاهِ سمیه‫!
سم [همون] درمانه‫. این سمه که می‌تونه درمانت بکنه‫.
می‌خوای منو بکشی؟
فک می‌کردم تو الانش هم مردی‫ .
میشل از مرگ برگشته‫.
درمان شده‫.
چطور ممکنه؟‌
باس پایِ یه جادوگر در میون باشه‫.
یه جادوگر… یه جادوگر‫…
قحطی و طاعون روستا رو ویران کرده بود‫.
روستایی‌هایی که دووم آورده بودن باید گرسنگی می‌کشیدن‫.
با این حال بازم در تمامِ شب می‌خوندن و می‌رقصیدن‫‫…
در جشن‌های جادوگر در بیابانِ وحشی‫.
جادو‫! جادوی سیاه‫!
اما امکان نداره‫.
روستایی‌ها غذا و نوشیدنی‌های خودشونو آوردن‫.
خوک‌های کثیف‫!
اون زنیکه هنوز زنده است؟
یه گیاهِ رنگارنگه؛ ازش یه عصاره می‌گیره‫.
زنم یه جرعه که خورد همه‌ی دردِ زایمانش پرید‫.
اگه درست یادم باشه‫…
‫«شابیزک، زنی زیبارو‫»
این اسمی بود که ژانه روی اون گل گذاشته بود‫.
ما دیگه نمی‌تونستیم بیش‌تر از این بچه داشته باشیم‫.
اما‫…
شوهرم می‌خواست که هر شب‫ [سکس داشته باشیم]‫…
حسِ خوبی بهم نمی‌داد که موجبِ رنجشش بشم‫.
به هر حال منم تنها بودم‫.
بنابراین از ژانه پرسیدم که آیا راهی هست که ما کارمونو بدونِ درست‌شدنِ بچه انجام بدیم؟
وای، ما می‌دونیم که در پیشِ خدا کارمون بسیار بد و غلطه‫‫.
می‌دونیم که یه گناهِ عظیمه‫.
اما هیچ مجازاتی نمی‌تونه بدتر از اون رنجی باشه که ما کشیدیم‫.
الان ما خوش‌حالیم‫.
پشیمون هم نیستیم‫؛ مهم هم نیست که مجازاتش چیه‫.
من می‌خواستم که نوه‌ام رو ببینم‫؛ نوه‌ام تو میدونِ جنگ کشته شد‫.
شنیدم که ژانه می‌تونه مرده‌ها رو زنده کنه‫.
وقتی داستانمو شنید چشماش پر از اشک شد
بهم یه چوبِ تنباکو داد‫‫.
و یه مقدار هم شرابِ قرمز برای نوشیدن‫.
خب؟
نوه‌ات زنده‌ شده؟‌
نه‫.
حداقل صداش رو شنیدی؟‌
نه‫.
پس فریبت داده‫‫.
من گریه‌کنان رویِ زانو‌هام افتادم‫…
و شروع کردم به دعا خوندن‫.
بدنم داشت می‌سوخت‫.
همش شبیه به یه رویا بود‫.
هر چی جرات داشتم جمع کردم‫ و چشمام رو بالا آوردم‫‫…
چی دیدی؟
تونستم صاحب‌خونه‌ی آتیشِ جهنم رو ببینم‫…
که منتظرِ نوه‌ام بود‫.
منظورت اینه که همین تو رو راضی کرده؟
آه! بله‫!
من هیچ وقت به این خوش‌حالی نبودم‫.
پروردگار خودش مارو حفظ کنه‫. همه‌ی اینا تمرد از خداست‫.
و هم‌چنین شورش علیه شما والا حضرت‫!
هر چه سریع‌تر این زنیکه‌ رو دستگیر کنید‫.
بالای چوب آتیشش بزنید‫.
اما این کارِ خیلی سختیه و روستایی‌ها هم سمتِ اونن‫.
قبل از این که دستِ سرباز‌های ما بهش برسه فرار می‌کنه‫.
خدایگانِ این سرزمین کیه؟ تو؟ یا‫…
صبر داشته باش. ما باید صبر کنیم تا دشمن نقطه‌ی ضعفِ خودش رو نشون بده‫.
این قضیه رو به من واگذار کنید‫.
چی تو رو آزرده کرده ای مردِ کوچک؟‌
منو می‌خوای؟
ژانه‫…
منو نشناختی؟
من پیش‌خدمتِ علیا حضرت هستم‫.
ایشون از تو بدش میاد، پس منم بدم میاد‫.
من اونی هستم که ردایِ سبزت رو پاره پاره کرد‫.
هدفت چی بود ای پیش خدمتِ کوچولو؟
من این کار رو انجام دادم‫…
چون دوسش دارم‫.
این‌جا اومدی که منو بکشی؟‌
من نیاز به کمک دارم ژانه‫.
پیشنهادِ من رو گوش کن‫.
من می‌خوام با بانو عشق‌بازی کنم‫.
اما‫…
من فقط یه پیش‌خدمتِ کوتوله‌ام‫. اون هیچ‌وقت به من اهمیت نمی‌ده‫.
آخه کی به قد و مقام اهمیت می‌ده؟‌
این خداست که به ما قد و مقام رو داده‫.
نفی کردنِ این دو تا علیه دستورِ خداست‫.
این کارِ شیطانه‫.
به هر حال‫…
من حاضرم که خودم رو به شیطان بفروشم‫ در عوضِ رسیدن به عشقم‫.
بسه‫ .
جادوگرِ پلید‫! چطور جرات می‌کنی؟
بسیار خب‫،
من کمکت می‌کنم‫.
دختره‌ی مکار‫…
موفق شد‫. اونم جایی که که مرگِ سیاه (طاعون‫‫)
در نفوذ به خلوت‌گاهِ قصر شکست خورده بود‫‫.
حضرتِ پادشاه، ما باید به سرعت یه کاری بکنیم‫.
اون مرده رو احظار کن‫.
آه، این تویی‫…
خیلی وقته که گذشته‫.
آره‫.
خوش‌حال به نظر نمی‌رسی ژان‫.
ژانه، برای ما دو تا خیلی دیره؟‌
بیخیالِ دیوونگی شو و بیا با من و تو مزرعه یه زندگیِ عادی رو ادامه بده‫.
تروخدا منو ببخش بابتِ کاری که انجام دادم‫. چاره‌ای نداشتم‫.
بس کن‫…
من همه چیز رو در موردِ اون قضیه فراموش کردم‫.
با من برگرد‫.
با من به قصر بیا‫.
قصر؟
عالیجناب اعلام کرده که جرم‌هات رو می‌بخشه‫.
تازه فقط این نیست‫؛ ایشون توانایی‌هات رو هم تائید کرده‫.
تو به مردم کمک کردی که از شرِ رنج‌هاشون خلاص بشن‫.
از هیبتِ خوبیِ تو می‌ترسه‫.
تو حرفاشو باور کردی ژان؟
عالیجناب گفت که می‌خواد لشکریانش رو به تو ملحق کنه‫.
دانشِ تو در موردِ گیاه‌های دارویی و شراب‌های آرام‌بخش چه فایده‌ای داره‫…
وقتی قدرتِ پادشاه همراهش نباشه؟ تازه اون وقته که دانشِ تو همه‌ی سرزمین رو فرا می‌گیره‫.
ممکنه که عالی‌جناب برای دستگیری یا کشتنت نیرویِ نظامی بفرسته‫.
اما واقعن دلش نمی‌خواد این کار رو انجام بده‫.
قول داده که اگر همه‌ی دانشت رو در اختیارش بذاری‫،
ما می‌تونیم آروم و بی‌سرو صدا روی یه تیکه زمین با هم زندگی کنیم‫.
و اگر رد کنم پیشنهادش رو؟
کشته می‌شی ژانه‫!
هم تو… و هم من. جفتمون‫!
ژانه، لطفن همون کاری رو که بهت می‌گم بکن‫.
فک نکن که این کار یه جور معامله است‫.
فک کن که این کار یه جور میثاق بینِ من و توئه‫.
میثاقی جهتِ پیدا کردنِ یه راه‫. راهی که مردم رو به خوش‌بختی هدایت می‌کنه‫.
صد جریب زمینِ حاصل‌خیز چیزی نیست جز نشانه‌ای فروتنانه از حسنِ نیتِ من‫.
حالا لطفن به دانشمندا بگو که چطور از این گیاهِ عجیب استفاده کنن‫.
چه مشکلی وجود داره؟‌ صد جریب کافی نیست؟
خب پس‫،
نظرت نسبت به ریاستِ روستا چیه؟
ما حتی تو رو در در طبقه‌ی نجبا قرار می‌دیم‫. خوبه؟
ژانه، چی کار‫…
بسیار خب‫! تو در راسِ طبقه‌ی اشراف قرار می‌گیری‫. البته بعد از من‫.
الان چی می‌گی؟
نه‫.
من هیچ کدوم از اینا رو نیاز ندارم‫.
خب… خب پس تو رویِ این زمین چی می‌خوای؟
همه چیز‫.
چی؟
من همه‌ی دنیا رو می‌خوام‫.
همه‌اش رو‫.
صلیب چوبی رو آماده کنید‫.
من می‌خوام این جادوگر همین الان رویِ صلیب به آتیش کشیده بشه‫.
ژان‫…
روزگار گذشت‫.
۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹. زندانِ باستیل‫. بر راسِ انقلابِ فرانسه‫‫…
زنان ایستاده‌بودند‫. ‫…………………..‬ ‫[ترجمه از یاشار یشمی‬‫] ‫‫دانلودِ بهترین آثارِ هنری در: ‬ ‫‫Telegram.me/pureCinema‬
گروه ترجمه‌ی‫ Mr‪.‬Potato دانلودِ بهترین آثارِ هنری در: Telegram.me/pureCinema